Search:

การช่วยเหลือชุมชุนเพื่อให้มีรายได้อย่างมั่นคง

November 26th, 2014

การพัฒนาในประเทศที่ผ่านมาได้ให้ความสำคัญกับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นหลัก หากเศรษฐกิจเติบโตสูงขึ้นระดับรายได้ของประชากรของประเทศก็จะเพิ่มขึ้นด้วย ซึ่งจะส่งผลให้มาตรฐานการดำรงชีวิตของประชาชนสูงขึ้นแต่การขยายตัวทางเศรษฐกิจในเชิงปริมาณ ก่อให้เกิดปัญหาหลายประการ หากไม่คำนึงถึงการบริหารจัดการด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยต้องมีการใช้อย่างเหมาะสมและมีเหตุผล เพื่อตอบสนองความจำเป็นขั้นพื้นฐานของมนุษย์พร้อมทั้งจัดการ และคุ้มครองระบบนิเวศให้ใช้ประโยชน์ได้อย่างยั้งยืน

การสร้างรายได้ที่ไม่ต้องลงทุน ไม่ต้องมีวุฒิการศึกษา ไม่ต้องมีประสบการณ์ ไม่ใช่ธุรกิจขายตรง ไม่เน้นการจำหน่ายสินค้า ในวิธีการปฏิบัติที่ง่ายๆใครๆก็ทำได้ ปราศจากภาระเงื่อนไขความกดดัน หรือความเสี่ยงใดๆทั้งสิ้น ซึ่งเป็นการส่งเสริมพัฒนาคุณภาพชีวิตการเป็นอยู่ของชุมชน โดยเริ่มจากพื้นฐานระดับล่าง ตั้งแต่ เด็ก เยาวชน ผู้ว่างงาน ผู้มีรายได้น้อย ตลอดจนผู้เกษียณอายุ ฯลฯ เป็นกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม ทั้งการเสริมสร้างและป้องกัน ในวิถีการดำรงชีวิตความเป็นอยู่ของชุมชน และสังคม เป็นแนวทางการเสริมสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจให้ชุมชนและกลุ่มคนในภูมิภาคและชนบทด้วยการสนับสนุนให้มีการกระจายกิจกรรมทางเศรษฐกิจและบริการทางสังคมและการศึกษา รวมทั้งการพัฒนาเพื่อให้เกิดความเชื่อมโยงระหว่างพื้นที่ เมือง และชุมชน ตามศักยภาพและความเหมาะสม เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสการมีงานทำ และลดความเหลื่อมล้ำของรายได้

การพัฒนาตลาดในประเทศและสร้างความเข้มแข็งแก่ชุมชนชนบท

(๑) มุ่งพัฒนาการผลิตภาคชนบทและสร้างความเข้มแข็งแก่เศรษฐกิจชุมชน โดยเชื่อมโยงการแปรรูปผลิตผลทางการเกษตรกับโครงการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ และจัดตั้งกองทุนหมู่บ้านแห่งละ 1 ล้านบาท
(๒) พัฒนาระบบการตลาดสินค้าเกษตรสมัยใหม่ สนับสนุนการจัดตั้งยุ้งฉางลานตากของกลุ่มเกษตรกรในชุมชน รวมทั้งส่งเสริมระบบเทคโนโลยีสารสนเทศทางการเกษตรและความสามารถในการเข้าถึงสารสนเทศด้านการตลาด
(๓) ส่งเสริมการสหกรณ์ ธุรกิจชุมชน สถาบันเกษตรกร และองค์กรชุมชนให้เข้มแข็ง และให้มีส่วนร่วมในการกำหนดและเสนอนโยบายและมาตรการด้านการเกษตร และการวิจัยพัฒนาด้านการเกษตร
(๔) เพิ่มประสิทธิภาพการผลิตด้วยการส่งเสริมการวิจัยและการเรียนรู้จากภูมิปัญญาไทยและวิทยาการสมัยใหม่
(๕) ส่งเสริมและสนับสนุนการทำการเกษตร รวมทั้งเกษตรอุตสาหกรรมให้เหมาะสมกับสภาพภูมิประเทศ ภูมิอากาศ และสอดคล้องความต้องการของตลาดและศักยภาพของประชาชนในพื้นที่